Napełnione powietrzem piłki gumowe są niebezpieczne, gdyż york łatwo je rozgryza i może połknąć ich części. Gdy rozgryziony element utkwi w ujściu żołądka, trzeba ją usuwać przy pomocy weterynarza. Wędrując z psem po polach i lasach trzeba mieć ze sobą gwizdek. Zwykły gwizdek, jak też gwizdki o dźwięku wibrującym oraz różne kombinacje obu służą temu samemu celowi. Najlepszy do tych celów jest specjalny gwizdek niemy, który nie zakłóca ciszy. Wysokość tonu jest tak dostosowana, że człowiek go nie słyszy, natomiast yorki z daleka go odbierają.

Obwieszanie psów kokardkami, wstążeczkami i innymi dekoracjami albo różnymi odznakami powoduje, że yorki czują się dziwnie. Naturalna postać, dobra pielęgnacja i staranne ułożenie psa sprawia o wiele lepsze wrażenie niż zewnętrzne ozdoby i wisiorki.

Miska dla yorka powinna być tak zbudowana i stabilna, żeby jej nie mógł przechylić, jak również, aby nie mogła być przenoszona w pysku psa w inne miejsca. Ze względu na czystość, miskę należy stawiać na grubej ścierce albo na podkładzie z gumy, w którym wycięto odpowiedni otwór tak, by miska miała oparcie.

Gdy zakupiony york został dostarczony pocztą lub koleją na miejsce, trzeba go na samym początku uwolnić z klatki, w której przebywał. Najprzód należy mu pozwolić załatwić potrzebę naturalną. Potem psu podaje się wodę i jedzenie. Jedno i drugie najczęściej onieśmielony york z wdzięcznością przyjmuje. Po zmęczeniu długą jazdą pozwólmy mu pospać spokojnie.

Pies musi mieć swoją miskę która przypisana jest tylko i wyłącznie dla niego. Potłuczone półmiski albo talerze, a także inne naczynia będące na wyposażeniu kuchni nie wchodzą tu w grę, Yorkshire terrier bowiem powinien nauczyć, że ma jeść z własnej miski i każdy inny sprzęt jest dla niego tabu.