Radiofonia przewodowa jest to technika przekazywania audycji dźwiękowych. Stosowana była głównie w Europie i USA od lat czterdziestych do lat siedemdziesiątych dwudziestego wieku, później także jednak w ograniczonym już zakresie.
Po II wojnie światowej w Polsce zniszczone były fabryki sprzętu radiotechnicznego, wszystkie studia radio i urządzenia nadawcze, odbiorniki skonfiskowane przez okupanta, do niektórych miejsc nie docierała w ogóle energia elektryczna, a głównie miało to miejsce na terenach wiejskich. Postanowiono zradiofonizować kraj, a zrobiono to za pomocą radiofonii przewodowej małej częstotliwości przez dedykowane przewody. 1945 to rok pierwszych instalacji, natomiast rok później pracowały już 333 radiowęzły, liczba abonentów wynosiła 19 tys. a długość sieci przewodowej 1521 km.
W 1957 było aż 1 622 000 abonentów radio przewodowego, a była to największa liczba. W latach siedemdziesiątych XX wieku stopniowo odchodzono od niej, jednak swoje zastosowanie znalazła w szkołach, zakładach pracy oraz miejscach zbiorowego zakwaterowania. Obecnie radiofonia przewodowa jest ciągle wykorzystywana, choć w znacznie mniejszym stopniu. Zastepują ją bowiem systemy bezprzewodowe i cyfrowe.