W czasie gdy panuje zagrożenie rozprzestrzeniania się wścieklizny, należy ograniczyć do minimum spacery psów i trzeba go zawsze prowadzić na smyczy oraz unikać spotkań z obcymi psami (oraz innymi zwierzętami).

Przy częstym czyszczeniu uszu schorzenie to występuje rzadko. Jeśli się jednak zdarzy, oprócz czyszczenia trzeba zasięgnąć porady u lekarza weterynarii. Wiele yorki zawija sobie chętnie uszy na głowie, odrzucając je jak poły kontusza, również gdy nic im nie jest.

Osoby które zostaną pogryzione przez zarażonego psa lub tylko podejrzane o tę chorobę muszą się w terminie pilnym poddać szczepieniu. Stosuje się różne środki zapobiegawcze. W okręgach które są objęte wścieklizną przepisy zakazują wolnego poruszania się psów.

Częste potrząsanie głową tak, że uszy klapią, może być wywołane chorobą ucha. Przy wycieku z ucha mamy do czynienia z zapaleniem ucha środkowego, na co psy z mocno owłosionymi, długimi uszami łatwiej zapadają niż psy yorki.

Zapalenie spojówek. Przyczyną bywa przeciąg, zaziębienie lub bieganie po polach (psy myśliwskie). Najczęściej błyskawiczne wyzdrowienie osiąga się dzięki płukaniu oczu 2 procentowym kwasem borowym albo przefiltrowanym, letnim naparem z rumianku. U psów z zapaleniem spojówek zaleca się mierzenie temperatury , gdyż schorzenie to jest również jednym z objawów nosówki. W razie wątpliwości musimy , zasięgnąć porady u lekarza weterynarii.

Pies który ma wściekliznę zachowuje się nienormalnie. Zazwyczaj jest ponury, drażliwy, wylękniony, kapryśny, smutny, nie chce jeść, ale wykazuje skłonność do gryzienia przedmiotów niejadalnych (mebli, butów, ziemi, kamieni itp.). Reaguje na nawet bardzo delikatne bodźce świetlne, chętnie kryje się w ciemnych i chłodnych miejscach, ma chwiejny krok, jest trwożliwy, ucieka, ale też niespodziewanie kąsa, ma zachrypnięty głos.