Kilka podstawowych wiadomości dla rodziców, którzy pragną aby ich pociecha dobrze wypadła na tle innych dzieci. Samodzielność to podstawa, jeśli chodzi o tą dziedzinę. Na początku najłatwiej jest zacząć od prostych czynności takich jak zakładanie i zdejmowanie domowych bucików, czyli kapci. Zdarzyć się może, że dziecko nie będzie zainteresowane tą czynnością. Wtedy to rodzina powinna się zaangażować i zachęcić są pociechę, na przykład poprzez wierszyk lub piosenkę. Kolejną umiejętnością powinno być rozbieranie się - można bawić się z dzieckiem tak, że zamykamy oczy, a ono robi niespodziankę - “czary mary” - otwieramy oczy, a tu mamy przed sobą gotowe np. do kąpieli dziecko. Łatwą czynnością jest również zakładanie piżamy. Należy zachęcić dziecko, w jak najbardziej możliwy sposób, aby pokazało się nam w swej piżamce. Ubieranie się jest bardziej skomplikowane, ale do perfekcji dochodzi się małymi etapami. Rodzice powinni założyć wspomnianą już piżamę, miękkie spodnie i spódniczki w gumkę, skarpetki bez nitek (odwrócone na dobrą stronę), podkoszulki i kapcie. Bluzy i swetry powodują komplikacje o tyle, o ile wiążą się z momentem zasłonięcia oczu lub zaplątania głowy. Może to wystraszyć dziecko. Do przedszkola nie wolno zakładać trzylatkowi różnego rodzaju koszul z guzikami, spodni dżinsowych, a także innych twardych rzeczy. Dziecko powinno samo zakładać buty, kurtkę, czapkę, rękawiczki. Z zapięciami, suwakami, zawiązaniem butów i szalika ma prawo sobie nie radzić, ale na pewno może liczyć na pomoc ze strony dorosłych. Tak odpowiednio przygotowane dziecko, nie powinno przynieść wstydu rodzinie. Wiadomo, że nie o rodziców chodzi, tylko o ich dziecko. Więc ciąża i kolejny bachor są wskazane.