Niezmiernie ważną kwestią jest dobra socjalizacja kociąt Maine Coon od pierwszych chwil jego egzystencji, poświęcanie mu dużej uwagi, oraz prowadzenie w swojej hodowli tych linii Maine Coonów, które pomimo ogromnej wielkości, będą łagodnie usposobione. Nie tylko ze względu na przyszłych właścicieli, ale również z powodu wystaw w jakich Koty Maine coon mogą brać udział. A wystawy są miejscem bardzo stresującym dla kota, więc jego charakter, oraz przyzwyczajenie do ludzi, oraz różnorodnych bodźców jest nadzwyczaj ważne.

Kota Maine Coon poza wspaniałym wyglądem, wyróżnia podobnie wyjątkowy charakter. Sporo ludzi mówi o Kotach Maine Coon, iż są z charakteru niesłychanie podobne do psów. Koty rasy Maine Coon niezmiernie przywiązują się do człowieka. Gdy ten powraca do domu, po dłuższej nieobecności, witają go w progu. Koty rasy Maine Coon potrafią nauczyć się aportować myszki, które przynoszą wręcznatrętnie do swego pana. Ta rasa świetnie umie współżyć z pozostałymi rasami kotów, czy psów. Koty rasy maine coon są świetnymi towarzystwem dla dzieci, więc trzeba polecić je, gdy ktoś chce mieć kota rasowego.

Koty rasy Maine Coon są kotami dużymi, są największą hodowlaną rasą kotów. Koty te posiadają mocną budowę kośćca, długie ciało, gęste futro w różnych kolorach i strukturze. Najbardziej wyróżniającą cechą tych kotów jest spora, kwadratowa głowa o bardzo mocnej kufie i osadzonych prawie na czubku głowy uszach zakończonych jak u rysia pędzlami. Pomiędzy poduszkami "stóp" maine coon posiada kępki włosów, pozostałość po okresie kiedy żył jako kot łapiący myszy i egzystował jako dziki kot.

Kocię na sprzedaż już rodząc się, są miniaturkami dorosłego Maine Coon’a. Szybko rosnące ciałka kociąt rasy Maine Coon do sprzedania, pędzelki na uszach, grube łapki zapowiadają jak potężny będzie to kot. Mocne pyszczki, oraz niesamowity charakter to przymioty kocięcia Maine Coon. Od prawie przyjścia na świat, jak tylko kocie maine coon otworzy oczka, wymaga by poświęcić mu wiele chwil, oraz zabaw. Zresztą kocię rasy Maine Coon same się tego od opiekunów domagają, czy to pchaniem się pod nogi, czy wdrapywaniem się na kolana opiekuna, gdy ten tylko usiądzie na mgnienie oka, a głośne mruczenie rozbrzmiewa w całym pokoju.