Jeżeli musimy nagle przyspieszyć, musi mastąpić pewien czas, żeby turbosprężarka się rozpędziła; powstaje tzw. turbodziura. Wadę tę można obniżyć, stosując mniejsze, znacznie szybciej reagujące sprężarki. Istnieją też dalsze możliwości optymalizacji turbodoładowania: wysokościomierz w układzie elektronicznej regulacji ciśnienia doładowania pomaga w dostosowaniu ciśnienia doładowania do gęsości powietrza. Chłodnica powietrza dotadowanego zwiększa efekt doładowania, gdyż zimne powietrze jest pojemniejsze i zawiera więcej tlenu w funkcji objętości.

Doładowanie silników stosuje się w celu polepszenia napełnienia cylindrów świeżym powietrzem, aby poprawić spalanie i osiągnąć dzięki :smu większą moc. Można tego dokonać poprzez mechanicznie napędzanej sprężarki, która jednak zabiera część mocy silnika. Dlatego lepszym rozwiązaniem jest turbodoładowanie. Do napędu turbosprężarki używa się energię spalin,które wydostają się przez kolektor wylotowy z naddźwiękowymi prędkościami. Podstawowymi częściami turbosprężarki są turbina i sprężarka, osadzone na wspólnym wałku.

Gazy przedostają się przez obudowę turbiny i rozpędzają jej wirnik do prędkości ponad
100 000 obr/mm. Wirnik turbiny jest napędzany za pomocą wałka wirnika sprężarki. Świeże powietrze jest zasysane do wnętrza sprężarki i tłoczone do kolektora dolotowego, a następnie do komór spalania poszczególnych cylindrów.
W turbodoładowanych silnikach benzynowych,z powodu dużych ilości powietrza tłoczonego do komór spalania jest konieczne zmniejszenie stopnia sprężania,w porównaniu z silnikami niedoładowanymi, gdyż w przeciwnym razie przy dużej prędkości obrotowej dochodziłoby do spalania stukowego. Obniża to efekt turbodoładowania, inna wada ujawnia się przy niewielkim otwarciu przepusinicy, kiedy mała dwaka spalin nie jest w stanie rozpędzić wirnika do odpowiedniej prędkości.