Jeżeli dawka nieskoenergetycznego i wysokobiałkowego pokarmu będzie ograniczona, to część białka organizm wykorzysta na produkcję energii procesy takie są jednak mało twórcze. W rezultacie niedobór energii będzie znów przyczyną braku uczucia napełnienia .

Niezmiernie ważne w żywieniu maltańczyk jest utrzymanie odpowiedniego stosunku energii, wytwarzanej z tłuszczów i węglowodanów, do białka. Przy objawach niedoborów energii zwierzę będzie pobierało nadmiar pokarmu (o ile będzie on dostępny) i sprawiało wrażenie stale nie nasyconego. Część białka będzie wtedy wydalana i marnowana, gdyż ogólna ilość pobieranego pokarmu będzie zbyt duża; żarłoczność spowodowana będzie koniecznością uzupełnienia energii.

Podawanie psu pokarmu zawierającego zbyt dużo białka, przy braku innych składników energetycznych, jest nieekonomiczne i z żywieniowego punktu widzenia nie wskazane. Grozi to ponadto niedoborami nienasyconych kwasów tłuszczowych i witaminy A.

Maltańczyki, zwłaszcza młode, żywione wysokobiałkowym pokarmem o zbyt niskiej energii, są wysokonożne, o słabej budowie i często wykazują wzmożoną pobudliwość. Oczywiście zależy to również od wrodzonych cech indywidualnych lub rasowych. Tym niemniej niewłaściwe żywienie może pogłębić niekorzystne cechy.Przygotowując pokarm dla psa należy pamiętać o zachowaniu właściwej proporcji węglowodanów i tłuszczów do białka.

Prawidłowe karmienie psa wpływa na wzrost, rozwój, funkcjonowanie narządów, płodność, a także samopoczucie maltańczyka. Zapewnia ono pokryciezaspokojenie zapotrzebowania na tłuszcze, węglowodany, białko, elementy mineralne oraz witaminy.

Dieta, jaką budujemy dla psa powinna pokrywać zapotrzebowanie na składniki pokarmowe. Należy zapewnić odpowiednią ilość tłuszczów, białka, węglowodanów oraz składników mineralnych i witamin. Źródłem energii są węglowodany i tłuszcze. W procesach trawienia i przetwarzania oraz dalszych przemianach metabolicznych ulegają one rozkładowi, wskutek czego wyzwala się energia, którą pies wykorzystuje do utrzymania właściwej temperatury ciała, budowy nowych tkanek, wydalania elementów przemiany materii oraz wielu podstawowych procesów, koniecznych do utrzymania żywego organizmu przy życiu, a także do wykonywania pracy.