Metoda pracy EEG Nieinwazyjna metoda diagnostyczna służąca do badania bioelektrycznej czynności mózgu za pomocą elektroencefalografu. Badanie skupia się na specyficznym umieszczeniu na powierzchni skóry głowy elektrod, które analizują zmiany potencjału elektrycznego na skórze, wywodzące się z aktywności połączeń nauronowych kory mózgowej i po odpowiednim ich natężeniu tworzą z nich zapis elektroencefalogram. Jeśli czujniki umieszcza się bezpośrednio na korze mózgu, test ten nazywa się elektrokortykografii (ECoG). Biofeedback EEG jest metodą która używa właściwość mózgu ludzkiego. Aktywność mózgu wytwarza różne zakresy fal elektromagnetycznych, różnych dla różnych rodzajów tej aktywności. Np. fale alfa w stanie relaksu w odprężenia, środkowe pasmo fal beta w stanie wytężonego wysiłku umysłowego, fale delta w stanie głębokiego, regenerującego snu. W niektórych dysfunkcjach mózgu występuje zarówno niedobór jak i nadmiar fal o pewnych częstotliwościach, co utrudnia pacjentowi wykonywanie pewnych czynności (np. dzieci z ADHD mają problem ze skupieniem się na wykonaniu określonego zadania lub kontrolowaniem emocji). Urządzenie do neurofeedbacku to wzmaciacz fal EEG (tzw. głowica) z odpowiednim oprogramowaniem. Umieszczene odpowiednich czujników na skórze czaszki i uszach zbierają dane o występowaniu poszczególnych pasm fal, oprogramowanie zamienia te informacje w zrozumiały dla pacjenta obraz. Pacjent ma tak sterować aktywnością swojego mózgu, aby np. widziany na ekranie samochód wyścigowy przyśpieszył. Neurofeedback jest wykorzystywany w terapii dzieci z ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej), u ludzi z zaburzeniami procesu uczenia się, po urazach czaszki, pomoc przy leczenie padaczki. Jest również polecany osobom zdrowym dla poprawy koncentracji, pamięci, w leczeniu nerwicy, natręctw, redukcji stresu i poprawy kreatywności.